De legende van de droomcatcher

Iedere dag bekeek grootmoeder de spin met veel plezier terwijl hij rustig doorging met het weven van zijn web.
Op een dag kwam haar kleinzoon binnen en riep: "Oma, kijk uit".
Hij stormde op de spin af met in zijn hand een schoen om hem te vermorzelen.
"Nee, niet doen", fluisterde de oude dame, "doe hem geen pijn".
"Oma, waarom bescherm je de spin?", vroeg de kleine jongen.

De oude vrouw glimlachte maar gaf geen antwoord. Toen de kleine jongen weg was, kwam de spin naar de vrouw toe en bedankte haar voor het redden van zijn leven.
Hij zei: "Al vele dagen heb je mij een web zien weven en je bewonderde mijn werk. Als dank voor het redden van mijn leven, wil ik je een cadeau geven".
Hij glimlachte en ging verder met het weven van zijn web.
Al snel scheen het maanlicht op het prachtige web dat de spin zo kunstig had geweven.
"Kijk", zei de spin, "zie je hoe ik het web weef en ieder draadje aan de volgende vastmaak? Dit web maak ik om slechte dromen te vangen. Alleen de goede dromen kunnen door de ruimte tussen de webdraden. Dit is mijn geschenk aan jou. Gebruik het zodat je alleen de goede dromen zult onthouden, de slechte zullen voor eeuwig vast blijven zitten in het web."